Bizi Takip Edin
Kategoriler
Bumerang
Arşivler

12 Mayıs 2013, Anneliğimin dördüncü yılındayım …

Ama, yani ben miyim Anne…

Bana sorarsan ben değil annemdir anne, bense annemin kızıyım, şımarık, yemek seçen, kendini beğenmiş annesinin kızı.

Hayretle kızımı seyrediyorum ve elimden geldiğince iyi bir anne olmaya çalışırken, her akşam kızımın varlığı için sonsuz kez teşekkür ederken, onun gözündeki minicik bir yaş damlası bile ruhumda depremler yaratırken, gülüşüyle günüm şenlenirken yine de biri anne deyince ben değil annem gelir aklıma, bugün de benim değil annemin anneler günü …

Annem;

Güçlü yüreğine, bitmek tükenmek bilmez enerjine, her ne olursa olsun esirgemediğin sevgine hayranım. Hiç kızmazsın, küsmezsin sevmeye ve güven vermeye devam edersin. Gün gelip işler arapsaçı da olsa, hızla dibe de sürüklensek, kim bilir içinde ne fırtınalar kopsa da sen orda dim dik durup  yeniden başlayacak cesareti verirsin. Ben sevinsem benden çok sevinirsin, üzülsem benden çok üzülürsün, kızsam benden çok kızarsın …

Hep yanımda olduğun için, elini omzumdan hiç çekmediğin için, o sonsuz sevgin için, elimden tuttuğun için, bana hep gülümseyerek baktığın için, verdiğin güven ve cesaret için, Annem olduğun için çok teşekkürler .

İyi ki varsın ve seni çok seviyorum.

Minecik.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir