Bizi Takip Edin
Kategoriler
Bumerang
Arşivler

 

Bazen bir vitrinin önünde mutsuz buluyorum kendimi, o şıkır şıkır elbisenin her renginden almak istiyorum, ama çok pahalı, ödemem gereken faturalar, taksitler vs. aklıma gelince vaz geçiyorum elbiseden ve diğer renklerinden.

Bazen mutsuz olmaya utanıyorum, Sıcak evimin kapısında kocaman gülümsemesi, pırıl pırıl gözleriyle kızım boynuma sarılınca, çantamdan onun için aldığım süprizleri minicik ellerine uzatınca, eşimle iki kadeh şarabı tokuştururken, dostlarımla derin sohbetlere dalarken, seyahat planlarımı yaparken, ayakkabılarım ayakkabılığa sığmadığında, masadan içinde yemek kalmış tabakları toplarken, uzun yürüşler yaparken, hayaller kurarken buluyorum kendimi.

 

Bazen mutlu olmaya utanıyorum, soğukta çıplak ayaklı çocukları görünce, narin elleri iş yaparken çocukluğunu unutmuş, herkeste onun çocuk olduğunu unutmuş . Ne için olduğunu bile anlayamadığım bir patlamada gencecik bedenler cansız kalınca, eller, yüzler kana bulanınca, bebeği kucağında bir kadın ağlayınca, babalar daha kaç nefes almıştı ki benim çocuğum şu dünyadan diye sorunca. Keyif kahvem boğazımda takılı buluyorum kendimi.

 

Bazen kızıyorum kendime, herkes kendi hayatını yaşar, herkes kendi hayatında değerlidir. Ben kim oluyorum ki kendimi karşılaştırıyorum, daha şanslı veya daha şanssız buluyorum.

 

Bazen çaresiz kalıyorum, bir adam 10 yaşındaki oğluna tokat atarken, bir kadın 6 yaşındaki bir çocuğu itip kakarken, iki çocuk bir kedinin boynunu bağlarken, iki insan bir ağacı kökünden sökerken, şiddet bütün dünyayı sararken araya girmek bütün yaşları silmek, yaraları sarmak, acıları, kalpleri tamir etmek isterken hiç birşey yapmaz buluyorum kendimi.

 

Bazen eğleniyorum, kutlamalar yaparken, davetlere katılırken, süslenip parfümler sıkarken bütün düşündüklerimi düşünmemiş gibi, bütün sorular silinmiş kahkahalar atarken buluyorum kendimi.

 

İşte böyle bazen tutarsız buluyorum kendimi …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir