Bizi Takip Edin
Kategoriler
Bumerang
Arşivler

 

 

Dinlememiz gereken, ressamların dili değil doğanın dilidir… Şeylerin kendisinin verdiği gerçeklik duygusu resimlerin verdiği duygudan daha önemlidir.

Vincent Van Gogh

 

 

 

 

Bahçede dut ağacının altında oturup, toprakla oynarken kendinden geçmiş kızımı seyrediyorum. Üstü başı toprak içinde, dışarıdan nasıl göründüğü, insanların onun hakkında ne düşüneceği, beğenilip beğenilmeyeceği umurunda değil, o anda orada olmanın tadını çıkarıyor. Çocukların bu hallerine bayılıyorum, kimseyi umursamazlar, zaman veya çıkar hesabı yapmazlar, an’ı yaşarlar ve eğlenilecek bir durum varsa sonuna kadar değerlendirirler. Kimsenin görmediği arkadaşları vardır, kimsenin duyamadığı sesleri duyarlar bu harika bir yetenek…

Bende kızımı taklit etmeye çalışıyorum, gözlerimi kapadım bütün sesleri ve kokuları duymayı deniyorum, olağanüstü bir durum bu …  İnsan durup dinlemeye başlayınca birçok sesi, kokuyu duymaya başlıyor.

Horozun sesi, rüzgarın sesi, yuvarlanan poşetin sesi, çocukların sesi, havanın kokusu, pişen yemeğin kokusu sihir gibi duyulmaya başlıyor.

Sanırım çocuklardan öğreneceğimiz çok şey var.

Açık sözlüdürler mesela, ne istiyorsa yada istemiyorsa net ve kararlı bir şekilde söyler ler.

Yılgınlık, bezginlik gibi duyguları taşımazlar aksine araştırmacıdırlar, merak ederler, heyecan duyarlar. Yeni bir şeyle karşılaştıklarında şaşırırlar. Biz de ne var bunda bu kadar şaşacak, çocuk işte der geçeriz.  Ne de olsa hayat monoton bir döngü.

Yarın gene aynı şeyler olacak, çocuklar aynı şeyleri aynı sevinçle yaşarken biz aynı şeyleri aynı rutin de yaşayacağız.

Bu sebeple çocukları izlemeyi çok seviyorum, uğur böceği toplayan kızım, her bulduğu böcek için bir kahkaha patlatıyor, bende düşünüyorum ne yapacak bu uğur böceklerini ? Farkına varamıyorum bile uğur böceği uçurmanın ne kadar güzel bir şey olduğunu.

İyi ki kızım var da hatırlatıyor bana bu güzellikleri … Çocuğu olmayanlar da arada sırada,  parklar da bahçelerde çocukları izlemeli bence.

Yoksa, onca hesap kitap arasında uğur böceği uçurmanın verdiği mutluluğu unutuveriyoruz. Uç, uç böceğim. Annem sana terlik, pabuç alacak..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir